Na zeventien jaren van intensief gebruik onderging het gebouw van Het Nieuwe Instituut (het voormalige NAi) een transformatie. Deze heeft het gebouw niet onherkenbaar veranderd maar juist het gebruik getransformeerd. Het instituut is veel meer dan voorheen deel van het stedelijk leven.

Architect Jo Coenen voegde aan de vier bestaande bouwdelen – archief, tentoonstellingsgebouw, administratie en publieksruimten – een vijfde element toe. Dit educatiepaviljoen is als een ‘reep’ door het bestaande entreegebouw gestoken. De hoofdentree kwam aan de zijde van het museumpark te liggen waar de loopbrug over de vijver heeft plaatsgemaakt voor een plein. De vrij toegankelijke zone van het gebouw is inmiddels wezenlijk voor het functioneren van het instituut. Het bouwdek is een veel bezochte plek voor kinderen en hun ouders, het café op de begane grond (ontworpen door Winka Dubbeldam) fungeert als huiskamer voor de stad en de boekwinkel is al van oudsher een trekker. OMA ontwierp de inrichting van de kelder als schatkamer, waar een deel van het rijke NAi-archief is ontsloten voor publiek.