Zes Pandjes

Een oud-bewoner van de Kaap kocht daar zes verpieterde pandjes toen duidelijk werd dat de voetgangersbrug vanaf de Wilhelminapier er zou komen.   Het moest mooi worden en een goede belegging: zorgvuldige restauratie van oorspronkelijke details (waaronder de reconstructie van verdwenen winkelpuien) in combinatie met een economische opzet.   Het volume werd zo veel mogelijk opgerekt t.b.v. haalbaarheid: dwarskappen werden vervangen door een volwaardige verdieping en de slecht bezonde 'tuin' tussen de blokjes werd dichtgebouwd. Nieuwe cederhouten achtergevels vormen nu een intiem binnenhof tussen de twee blokjes.   De appartementen hebben elk een terras: op het dak met mooi uitzicht over de havens of in het binnenhof. De dakopbouwen zijn aan straatzijde voorzien van zinken 'lamellen' met daarachter glas, afgewisseld door dakkappelen: een vertaling van de gesloopte dwarskappen.   Door kleinschalig te werken met een volledig open benadering (geen standaardbestekken of programma’s) kon veel specifieker en slimmer worden ingespeeld op aanwezige kwaliteiten. Het geheel is in vier maanden tijd vanaf rudimenten wederopgebouwd en was bij oplevering geheel verhuurd. Deze insteek is op veel meer plekken in de stad mogelijk.