In Park Zestienhoven, een uitbreidingswijk in een waterrijke polder aan de noordrand van Rotterdam, wordt een reeks van 42 bruggen gerealiseerd. Het ontwerp is geïnspireerd op de traditionele polderbrug. Het constructieve basismodel is een simpele betonnen plaat over het water. De brugleuningen zijn geïnspireerd op de gevarieerde regelmaat van rietkragen. Vijf verschillende standaard staalprofielen kunnen op twee verschillende manieren en op verschillende afstanden van elkaar aan een stalen randplaat worden gelast. Zo ontstaan 'natuurlijke' onregelmatige patronen. Ook de benodigde tussensteunpunten en lantaarnpalen zijn vormgegeven als onderdeel van deze leuning. Er zijn drie verschillende familietakken: vlakke hoofdstructuurbruggen, gebogen binnenwereldbruggen en geknikte stijlrandbruggen. Samen versterken ze de polderidentiteit van de wijk.