JavaScript is off. Please enable it to view the full site.

Dreamhouse

Dreamhouse – nieuw modernisme
en gepaste chic helpen de Lijnbaan

 

Met het Dreamhouse wordt aangetoond dat in het oude modernisme van de Lijnbaan nieuw leven sluimert. Nieuw modernisme blijkt met schakeringen van volumes en nuances van kleur en licht het juiste middel om het elan van de Lijnbaan wakker te roepen.

Het pand voor juwelier Schaap en Citroen en modehuis COS, op de hoek Karel Doormanstraat-Kruiskade, is de uitkomst van een weloverwogen ontwerp dat uitgaat van zowel vroegere intenties als hedendaagse ambities. Optimistisch investeren brengt glinstering aan op een plaats waar aftakeling zich aftekende. Binnen een strategie van duurzame vernieuwing zijn dichtgezette gevels en puien met architectonisch elan geopend.

 

Om het Dreamhouse als architectonische prestatie naar waarde te schatten moeten we eerste een omweg maken langs de Lijnbaan en Martin’s Tearoom. Met het Lijnbaancomplex in Rotterdam gaat het vooralsnog veel kanten op. Enkele jaren geleden is ‘winkelcentrum De Lijnbaan’ tot rijksmonument verheven, omdat de winkelpromenade, de winkelblokken en expeditiestraten “van algemeen belang zijn als essentieel toonbeeld van de Wederopbouw 1940-1958”. Naast andere motieven wordt in de monumentverklaring de “karakteristieke modernistische architectuur” genoemd, met de positief bedoelde aantekening dat daarin een verschil aanwezig is tussen een ‘standvastig’ gedeelte en de veranderlijke etalagefronten en winkelindelingen.

 

Na een begin in 1955 als Martin’s, een florerende tearoom annex restaurant, heeft het pand in zijn niet-standvastige delen verschillende gedaanteveranderingen ondergaan, steeds treden neerwaarts. Ontworpen door het destijds beroemde Architectenbureau Van den Broek en Bakema met een brutale lichtinstallatie op het dak, draagt Martin’s op de gevel van duur hardhout de aanprijzing selfservice, een nieuwigheid overgewaaid uit een bewonderd Amerika, het land van de onbeperkte mogelijkheden dat de oorlog heeft gewonnen. De hang naar alles wat nieuw is tekent de optimistische sfeer van opkomende welvaart. De verbouwing in 1971 tot meubelwinkel brengt het dichtzetten met damwand van de verdieping met zich mee en het verlagen van het overstek tot de hoogte van de luifels van lijnbaanwinkels, wat nu juist tegen de opzet van hoekpand ingaat. In 1998 volgt verdere aantasting, die met gevoel voor cultuurgeschiedenis voortleeft in de naam Dreamhouse. Een verbouwing tot kledingwinkel met café voert uiteindelijk naar Dream – your favorite steakhouse, compleet met een ongepast fragment van een prairie blokhut boven de ingang.

 

Tot zover de Lijnbaan en de neergang van Martin’s, nu de wedergeboorte van een opmerkelijk pand. Het hoekpand van drie verdiepingen maakt deel uit van een stedenbouwkundig programma, een reeks bijzondere gebouwen in het gebied van de Lijnbaan. Ze zijn de weerslag van een doelbewuste inspanning om de Lijnbaan binnenstedelijke levendigheid mee te geven. Hoger dan de winkelstroken vormen ze verspreid in het gebied architectonisch gezien een schakel tussen de winkels en de hoge woongebouwen die de winkelpromenade flankeren. Bij dit gegeven is met Dreamhouse aangeknoopt.

 

De oorspronkelijke intenties die aan de verbijzonderingen in het Lijnbaangebied ten grondslag liggen en de ambities die met Martin’s zijn nagestreefd hebben als een bron van inspiratie gewerkt. Maar inspiratie is nog geen concreet architectonisch antwoord op een delicate ontwerpopgave. Het blijmoedig modernisme van de Wederopbouw verhoudt zich tot het hedendaags modernisme als een vrijwel onbewolkte hemel tot een rijk geschakeerd wolkendek. Het schokbeton dat destijds als aantrekkelijk gold heeft zijn aaibaarheid verloren en het hedendaagse bouwen is technisch en organisatorisch op een andere leest geschoeid dan in de jongste jaren vijftig. De vraag luidt: Met welke ruimtelijke ingreep en welke materialen en kleuren krijgt de Lijnbaan nieuw leven ingeblazen?

 

Het antwoord is nieuw modernisme, nog steeds functioneel, maar nu ongedwongen voornaam en op gepaste wijze chic, geen dolle vormen en felle kleuren, ook geen pompeuze deftigheid. Op de bestaande kolommen zijn in een evenwichtige maatverhouding in drie bouwlagen doosvormen gestapeld, die in materiaal, raamopeningen, kleur en andere bewerkingen subtiel van elkaar verschillen. De stapeling is een eenheid in verscheidenheid. De eerste verdieping steekt geprononceerd uit. Dit overstek is een echo van de kraag met kantoren van het flatgebouw Cityhouse aan de overkant, van de befaamde architecten Maaskant en Van Tijen. Het overstek krijgt nog eens een accentuering door een raamwerk op de gevel. Haaks op de goeddeels glazen pui zijn verticaal vaste lamellen geplaatst, diep, dun en strak, binnen een omkadering.

 

De lamellen in hun omkasting bewijzen het bestaan van geometrische barok, ze manipuleren de blik en de lichtwerking, zoals bij traditionele barok, maar nu zonder krullen en verdraaiingen, louter rechthoekig. Behalve dat ze rijmen met de ritmisch uitstekende balkons in de gevel van het flatgebouw aan de overkant hebben ze een verrassende optische werking. Van opzij gezien lijkt de uitkragende verdieping nogal gesloten. Recht van voren gezien opent het pand zich als een kijkdoos, kan onbelemmerd naar binnen gekeken worden. Door het gebruik van geëxtrudeerd – door een matrijs geperst -  en geanodiseerd aluminium zijn de lamellen messcherp van vorm en parelgrijs van kleur. Ze lenen zich voor een zachte weerspiegeling van licht en kleuren van binnenuit en van de zon, wolken en bomen buiten. Voor wie het zien wil, tijdloos genoegen.

 

Architect: KAAN Architecten

Opdrachtgever: Manhave Vastgoed

Bouwer: MBM Advies

Fotografie: Sebastian van Damme

Naam van het gebouw

Dreamhouse

Opdrachtgever, architect of bouwer

Architect: KAAN Architecten, Opdrachtgever: Manhave Vastgoed, Bouwer: MBM Advies

Rotterdam Centraal

St. Michaëlschool

Fotografie: Daria Scagliola & Stijn Brakkee

Rotterdam Centraal

Copyright: Team CS

St. Michaëlschool

Fotografie: Daria Scagliola & Stijn Brakkee

Rotterdam Centraal

Fotograaf: Jannes Linders

St. Michaëlschool

Fotografie: Daria Scagliola & Stijn Brakkee

Rotterdam Centraal

Fotograaf: Jannes Linders

St. Michaëlschool

Winnaars Rotterdam Architectuurprijs 2014

Op woensdag 17 december 2014 werd de Rotterdam Architectuurprijs uitgereikt. Station Rotterdam Centraal was winnaar van de vakjuryprijs en de publieksprijs ging naar de St. Michaëlschool.


De vakjury prijst Rotterdam als architectuurstad: ‘In de spreekwoordelijke ’city you love to hate’, is ontegenzeggelijk iets veranderd. Want tussen die grootse en meeslepende iconen zien we de laatste jaren het weefsel van de stad tot wasdom komen. Geleidelijk verandert Rotterdam van een verzameling imposante gebouwen in een echte stad waarvan de kwaliteit niet in eerste plaats ín maar juist tússen de gebouwen gelegen is.’

En over de winnaar juryprijs: ‘Het nieuwe Rotterdam CS is een project dat gaat over cultuurhistorische gelaagdheid, stedenbouwkundige samenhang en toekomstgerichtheid. Het is een gebouw met zeggingskracht en architectonische kwaliteit dat bijdraagt aan de streetlife van Rotterdam. De kwaliteit ervan wordt door iedereen ervaren: van de meest cynische architectuurkenner tot de meest argeloze treinreiziger. De jury maakt een diepe buiging.'

Winnaar publieksprijs is de St. Michaëlschool. Bij het publiek is er grote waardering voor deze investering in de jeugd: ’Geweldig, om in zo'n krachtige leeromgeving je talenten te kunnen ontwikkelen!’. Ouders, leerkrachten en leerlingen voelen zich direct thuis in deze school waar ‘architectuur en onderwijs ten dienste van elkaar staan’. Het is een ‘schitterende school waar licht, lucht, leren en spelen in elkaar overlopen’, een voorbeeld voor de scholen die Rotterdam in de toekomst nog gaat bouwen.

prijsuitreiking
Prijsuitreiking 2014 Woensdag 17 december werd in het stadhuis van Rotterdam voor de vijfde maal de Rotterdam Architectuurprijs 2014 uitgereikt. Dit jaar vielen in de prijzen Rotterdam CS (juryprijs) en de St. Michaëlschool (publieksprijs).   De jury koos vijf nominatie met als winnaar Rotterdam CS.… lees meer >
Lijst
  1. Citizen M Hotel
  2. P+R Kralingse Zoom
  3. Parkeergarage Campus Erasmus Universiteit
  4. Erasmus University College
  5. Warmtehub
  6. A.J. Schreuderschool voor Zeer Moeilijk Lerende Kinderen (ZMLK)
  7. Campus Hoogvliet
  8. Erasmus Paviljoen
  9. De Passage
  10. Qualm
  11. Rijnhavenbrug
  12. Dakpark
  13. Rotterdam Centraal
  14. Bruggen Park Zestienhoven
  15. Groene Verbinding
  16. Hildegaertschool
  17. Waterplein
  18. Veilingwegcomplex
  19. Pauluskerk
  20. St. Michaëlschool
  21. Praktijkschool Max Havelaar
  22. Villa Vonk
  23. Nieuwe Park Rozenburgschool
  24. De Rotterdam
  25. Kantoor Woonstad Rotterdam
  26. Skatepool Heemraadssingel
  27. Easehouse
  28. Kantoor Woonstad
  29. De Rotterdam
  30. Ondergrondse Fietsenparkeergarage Rotterdam Centraal
  31. Parkeergarage Kruisplein
  32. Nieuwe Park Rozenburgschool
  33. Ikazia Ziekenhuis
  34. Mainport
  35. Villa Vonk
  36. OBS Het Landje, transformatie voormalige Hildernisseschool
  37. Melanchthon Mavo Schiebroek
  38. Dreamhouse
  39. Speeltuinloge Dakpark
  40. Praktijkschool Max Havelaar
  41. St. Michaëlschool
  42. Pauluskerk
  43. Veilingwegcomplex Politie Rotterdam
  44. Waterplein Benthemplein
  45. Oostelijk Zwembad
  46. De Fabriek
  47. Lijnbaan 77
  48. Hildegaertschool
  49. Strandwacht
  50. Groene Verbinding
  51. Unielocatie Zuiderpark
  52. Bruggen Park Zestienhoven
  53. Dakpark
  54. Rijnhavenbrug
  55. Kantoor Qualm
  56. Canopies busstation
  57. Blaak 8
  58. Erasmus MC
  59. Erasmus Paviljoen / Erasmus Pavilion
  60. Campus Hoogvliet
  61. A.J. Schreuderschool, school voor Zeer Moeilijk Lerende Kinderen (ZMLK)
  62. Warmtehub Brielselaan
  63. Erasmus University College
  64. Fenix II
  65. King Kong Hostel
  66. Parkeergarage Erasmus Universiteit
  67. P+R Kralingse Zoom
  68. Citizen M
vakjury 2014
Janny Rodermond Janny Rodermond (juryvoorzitter) is directeur/bestuurder van het Stimuleringsfonds Creatieve Industrie, dat de werkterreinen architectuur, vormgeving en e-cultuur omvat. Voorheen was ze werkzaam als journalist, criticus en hoofdredacteur, voornamelijk op het terrein van architectuur en stedenbouw.… Lees meer > Alex van den Beld Alex van de Beld was oprichter van het Groningse bureau Onix en als architect-directeur twintig jaar lang actief binnen het bureau. Sinds de oprichting in 1994 realiseerde het bureau meer dan 100 projecten, waaronder schoolgebouwen, woningen, openbare gebouwen, kantoren, zorginstellingen, bruggen… Lees meer > Marleen Hermans Per 1 januari 2014 is prof.dr.ir. Marleen Hermans de nieuwe hoogleraar van de speciale leerstoel Publiek Opdrachtgeverschap in de Bouw van de faculteit Bouwkunde, TU Delft. Deze leerstoel richt zich op het professionaliseren en wetenschappelijk ontwikkelen van het vakgebied dat behoort bij de… Lees meer > Tijs van den Boomen Journalist Tijs van den Boomen is gespecialiseerd in de openbare ruimte. Het gaat hem om alledaagse plekken waar je zonder toestemming van voorlichters of beveiligingsbeambten terechtkunt, om de plekken waar je burgerschap voldoet als entreebewijs. Naast zijn werk voor NRC Handelsblad, De Groene… Lees meer > Rick ten Doeschate Rick ten Doeschate (1984) is architect en mede-oprichter van The Cloud Collective: een Europees atelier van tien ontwerpers met ieder hun eigen ruimtelijk specialisme. Daarnaast werkt hij voor de Rijksadviseur Infrastructuur & Stad aan grote infrastructurele projecten en ruimtelijke… Lees meer >

We gebruiken alleen cookies om deze website beter te laten functioneren. Lees meer hierover in onze privacyverklaring. Accepteer / Weiger

≈≈≈